DESTAN
Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak! Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak: Durun, durun, bir dünya iniyor tepemizden, Çatırdılar geliyor karanlık kubbemizden, Çekiyor tebeşirle yekûn hattını âfet; Alevler içinde ev, üst katında ziyafet! Durum diye bir laf var, buyrunuz size durum; Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodurum! Bir şey koptu benden, şey, her şeyi tutan [...]
CANIM İSTANBUL
Ruhumu eritip de kalipta dondurmuslar; Onu Istanbul diye topraga kondurmuslar. Icimde tuten birsey; hava, renk, eda, iklim; O benim, zaman, mekan asip gecmis sevgilim. Cicegi altin yaldiz, suyu telli pulludur; Ay ve gunes ezelden iki Istanbulludur. Denizle toprak, yalniz onda ermis visale, Ve kavusmus ruyalar, onda, onda misale. Istanbul benim canim; Vatanim da vatanim… Istanbul, [...]
Bela
Ne var, ne var âlemde, Belâ kadar çekici? Örse benzer kellemde, Belâların çekici. Çiçeklik, bana ateş, Bana pınar, karbelâ, Koynumdan çıkmayan eş, Suyum, ekmeğim belâ… 1972
