Necip Fazıl KISAKÜREK

Sevgilime kul oldum,
Güzelliği seçeli.
Varlıkta yoksul olsum,
Benliğimden geçeli…

Vücut ruha ağ gibi;
Bir düğümlü bağ gibi
Muhabbet menba gibi;
Kevserinden içeli…

Kendisi ile yapılan bir mülakatta:

“Şiirlerinizde korku ve korkutucu semboller hakim. Hortlaklar, cinler, periler, kara-kediler var. Bunun sebebi ne?” Sorusuna şu şekilde cevap verir:

“Tabiî umacıdan korkan çocuğunki gibi bir korku değildir bu. Bu metafizik bir tırmalama. Bir gaibi tırmalama hadisesi. Bir takım marazi insanların korkusu gibi bir ruh sakatlığı şeklinde değildir bendeki korku. Bu ilâhî esrarın bir nevi aranması cehdidir. Sırası gelmişken anlatayım. Bir gün mütefekkir geçinen birisi; Ben Allah’tan korkmam, Allah’ı severim! dedi. Dedim ki, sen cahilsin. Sevilen her şeyden korkulur.”

Konuşmalar

Mehmet Şevki Eygi Beyden:
Merhum Ali Ulvi Kurucu, Medine’de Necip Fazıl’ın bulunduğu bir sırada sohbet ederlerken Üstad’a: “Hâlimiz ne olcak, nasıl kurtulacağız?” diye sorar. Çile şairinin cevabı kısa ve öz olur: “Biz Hakk’a sırt çevirdik, şimdi bâtıl da bizi istemiyor.”

(Edebiyatımızın Güleryüzü – Mehmet Nuri Yardım)